تاوان عشق

یادت بخیر...

 

            انگاه که دفتر محبت خاطرات را ورق زدی

            انگاه که زیر پاهایت خش خش برگ های حرف هایت را حس کردی
 
           هرگاه میان ستارگان آسمان، تک ستاره ای خاموش دیدی

            برای یکبار هم که شده

           در گوشه ای از ذهن ملامت بار خود از ته قلبت فریاد بزن

           همانگونه که من آرزوی فریاد نامت در خاطرم ماند

            فریاد بزن :
 
           یادت بخیر 
      


         

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم دی 1387ساعت 19:19  توسط دختری از جنس تنهایی  | 

باور شکسته

 

" باید آخر من به این بیگانگی عادت کنم... "

 

 

 

من راه خانه ام را گم کرده ام...

اسامی آسان کسانم را... نامم را...

دیگر چیزی به ذهنم نمی رسد

حتی همان جند چراغ دور که در خواب مسافران مرده بودند....

من راه خانه ام را گم کرده ام....

آیا آرزوی مرا در خواب نی لبکی شکسته ندید...

بی قرارم

می خواهم بروم

می خواهم بمانم

شاید

دارم در ترانه ای مبهم زاده می شوم..."

 

                                  Image and video hosting by TinyPic

 

شب از نیمه گذشته و من در هجوم  روشنی دست ها ی بی اعتماد... در برخورد باران باورها ی شکسته و خاک ... راه خانه ام را جایی همین نزدیکی ها روی یکی از همین ریسمان ها ی بهم ریخته گم کرده ام انگار... شب از نیمه گذشته و جز باد صدای هیچ پایی  میان سکوت شبانه ام پرسه نمی زند... باید تندتر بروم... اما من به پرده هایی این چنین تیره که روی تمام پنجره های شهر دلمه بسته اند عادت ندارم... من از اضطراب روشن این همه خاموشی می ترسم...  شب از نیمه گذشته و من در برخورد این همه دیوار گر گرفته ام انگار... راستی من راه خانه را در کدامین کوچه...  روی کدامین ریسمان...  به کدامین باد... سپردم تا خشک شود... که این گونه گیج می زنم هنوز!؟

 

پ.ن: شب از نیمه گذشته و جاده در تراکم خواب های شیرین هنوز بیدار است ...

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم آذر 1387ساعت 23:20  توسط دختری از جنس تنهایی  | 

 

من خواب دیده ام که کسی میآيد

من خواب يك ستاره ي قرمز ديده ام

و پلك چشمم هي مي پرد

و كفش هايم هي جفت ميشوند

و كورشون

اگر دروغ بگويم

من خواب آن ستاره ي قرمز را

وقتي كه خواب نبودم ديده ام

كسي مي آيد

كسي مي آيد

كسي ديگر

كسي بهتر!!!!!!!

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم اسفند 1386ساعت 1:24  توسط دختری از جنس تنهایی  | 

 

 

کودک نجوا کرد:    خدايا با من صحبت کن....

                          و يک چکاوک در چمنزار آواز خواند.....

                                                       ولی کودک نشنيد.......

 

پس کودک فرياد زد: خدايا با من صحبت کن ....

                              و آذرخش در آسمان غريد.....

                           ولی کودک باز متوجه چيزی نشد.......

 

سپس کودک فرياد زد:خدايا به من يک معجزه نشان بده ....

                                   و يک زندگی متولد شد.....

                                                         کودک نفهميد.......

کودک در نا اميدی گريه کرد و گفت: 

                            خدايا مرا لمس کن ...و بگذار تو را بشناسم ....

                                         پس نزد وی آمد و لمسش کرد.....

                                                ولی کودک بالهای پروانه را شکست!!!.....

                                                    و در حاليکه خدا را درک نکرده بود از آنجا دور شد....

 

 

+ نوشته شده در  جمعه سوم اسفند 1386ساعت 0:34  توسط دختری از جنس تنهایی  | 

 

 

دلم برای وفاداری های عاشقونه ام تنگ شده

                 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386ساعت 0:2  توسط دختری از جنس تنهایی  | 

دلم بارون می خواد ...

یک پیاده روی تموم نشدنی ...

دستی که دستام رو بگیره ...

چشمی که از عشق به من برق بزنه ...

                          

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386ساعت 0:1  توسط دختری از جنس تنهایی  | 

 

                              

قصه ی شمع ها رو یادته ؟!؟!

- حیف که این وبلاگ رو نمیبینی تا بخواد یادت بیاد

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم دی 1386ساعت 23:45  توسط دختری از جنس تنهایی  | 

رویا

 

 

 

 

دستهایم باز می لرزند

اشکهایم قطره قطره باز می لغزند

باز هم خواب می بینم ؟!

خدایا این چه رویایی است؟

این چنین ملموس

اما چون حباب

گرم و شیرین مثل تو

تلخ و غمگین مثل خواب

دستهایم باز هم بوی تو را دارد ولی

نیست در قلبم توان باوری

آه، اینجا بی رمق، گریه کنان

چگونه می کنم باور تو را ؟

بودنت را در کنار بودنم

دوست می دارم ولی حالا چرا ؟!

کاش می شد لحظه ها را تازه کرد

کاش وقتی آمدی

خنده ای روی لبانم می نشست

آه ، کاش آن لحظه می دانستم که این بیداری است

و نه آن رویای غمگین و تباه!

حال اینجا این اتاق

پر ز تصویر تو است

ای همیشه خوب من

این صدا مال تو است

می توان باور نکرد...؟

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم آذر 1386ساعت 21:37  توسط دختری از جنس تنهایی  | 

 

ساعت از نیمه گذشته.... دلم یه جوریه... هی ضعف می کنه.......

 دلم می خواد برم رو پشت بوم و ستاره هارو بچینم از تو آسمون......

دلم می خواد این حس قشنگ رو با یکی قسمت کنم.......

قسمت کردم   ولی انگار دوست داشتم خودمو فنا کنم  ...........

ضربان قلبم نا منظمه.نفسام به شماره افتاده..........

چرا امشب اینجوری شدم.انگار همه چیز قشنگتر از همیشن..........

انگار تا الان کور بودم و هیچی رو نمی دیدم...  چه قشنگم امشب....

چقدر همه چیز جذابه و قشنگه....چقدر یه دوست خوب تو این موقع مفیده......

حرف زدن کلی آدمو آروم می کنه....ولی من اصلا دلم نمی خواد آروم بشم....

دلم می خواد نفسام همچنان به شماره بیفته......قلبم تند تند بزنه.... دستام یخ زده باقی بمونه...

دلم می خواد با خدا حرف بزنم....با هر ضربان قلبم بهش نزدیکتر می شم...

من عاشق خدام.........

این موقع شب ... تو این سکوت....تو این حالت ........

 

 

خدایا.....

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام آبان 1386ساعت 20:22  توسط دختری از جنس تنهایی  | 

 

 

 

پروردگارا! ... تنها ياد توست که بر اوج تنهايی و بی کسی در اين شهر  مونس و تکيه گاهم می شود،تنها ياد توست که روح آشفته و پريشان مرا به ساحل اميدواری می رساند......

هر گاه از غم ها دلم به درد می آيد،هر گاه زخم ها و کنايه ها ، طعنه ها و رنجش ها باعث فاصله گرفتن من از اطرافيان و دوستان می شود،فقط تو می مانی تا در پناهت آرام بگيرم......

آنگاه که با تو درد دل می کنم ، آرام می شم و احساس سبکی بند بند وجودم را پر می کند، بنابراين آسوده خاطر آب شدن غم ها را با نظاره می نشينم........

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم مهر 1386ساعت 12:53  توسط دختری از جنس تنهایی  | 

 

با تمام قصه های ناتمام این کاغذ پاره ها

 

با تمام غصه های سر بسته ی مدفون در کنج اتاق های قدیمی احساس

 

یک جا

 

همین جا

 

میان تمام ستاره های متلاشی شب هایمان خواهم مْرد...

 

 

           

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم شهریور 1386ساعت 13:5  توسط دختری از جنس تنهایی  |